ความรัก มีอีกทั้งด้านดีรวมทั้งด้านลบ

พวกเราทุกคน ต่างล้วนแล้วสุขสบายแล้วก็ทุกข์ปนกันไป ขนาดของความสบายแล้วก็ความทุกข์ใจก็แตกต่างกัน มนุษย์เราเกิดขึ้นมาต่างกันตั้งแต่กำเนิด

จะให้รับความรู้สึกเสมอกันทุกเรื่องอาจจะไม่มีทางเป็นไปได้ บ่อยที่คนจำนวนไม่น้อยบางทีอาจรู้สึกเสียใจหรืออยากได้บอกใครซักคนที่พวกเราวางใจหรือคู่รักของพวกเรา แต่ว่าบางบุคคลรู้สึกไหมว่าขณะนี้พวกเราบางครั้งอาจจะไม่อาจจะบอกหรือบอกอะไรได้ทุกเรื่องเหมือนแต่ก่อน นานไปการเปลี่ยนแปลงความจืดชืด เริ่มมาเป็นเชื้อโรคที่เกาะรวมถึงรักของพวกเราทั้งคู่
ซึ่งพวกเราทั้งคู่ก็ไม่มั่นใจว่าภูมิคุ้มกันของพวกเราหนักแน่นเพียงพอหรือเปล่า หรือต่ำลงไปแล้ว เมื่อพวกเราปรารถนาทำความเข้าใจหรืออยากขจัดปัญหาด้วยกันกลับกลายการที่พวกเรารอหาเรื่องวุ่นวายมาใส่ชีวิตของเขากระทั่งเรื่องของพวกเราเองแปลงเป็นเรื่องเศร้าที่พวกเราไม่สามารถพูดได้
คู่ครองหลายคู่อาจมีปัญหาแตกต่างออกไป บางคู่เลือกที่จะเบือนหน้าเข้าพบกันเพื่อแก้ไขปัญหา แต่ว่าบางคู่กลับไม่เป็นแบบนั้น ข้างหญิงบางทีก็อาจจะต้องการเสวนากับข้างชายแต่กันข้างชายเองกลับไปหารือเพื่อนฝูงหรือคนอื่นที่ไม่รู้เรื่องราวของพวกเราสองคน ไม่ว่าจะเป็นข้างไหนก็ตามที่มีความรู้สึกว่าในเวลานี้พวกเราทั้งคู่คุยกันไม่รู้เรื่องเหมือนแต่ก่อน
แต่ว่าเคยไหมที่คนทั้งคู่คน หรือผู้ใดผู้หนึ่งสุดแล้วแต่จะถามตนเองก่อน ว่าการที่คนคนหนึ่งยอมที่จะรับปัญหาหรือเรื่องราวต่างๆมาใส่ไว้ด้านในชีวิตของเขาทำไมแม้ไม่ใช่ความรักแล้วเพราะอะไรเมื่อรักกันแล้วถึงไม่ยินยอมทำความเข้าใจกันในเมื่อคือปัญหานั้นเกิดขึ้นมาจากคนสองคน
ผู้ที่อยู่ด้านหลัง ไม่ว่าจะเป็น บิดา แม่ ญาติหรือคู่รัก วุ่นวายกับพวกเราหรือเตือนสติพวกเราในเรื่องที่พวกเรารังเกียจ บางครั้งบางคราวบางครั้งพวกเรายังเผลอว่าหรือพูดจาแรงๆทำร้ายจิตใจของอีกข้างโดยที่ไม่รู้ตัว แต่ว่าไม่ว่าจำนวนกี่ครั้งเค้าเหล่านั้นก็พร้อมที่จะเตือนสติแล้วก็ช่วยเหลือพวกเราทุกคราวไปแต่ว่าเคยระลึกถึงอนาคตไหมถ้าหากคุณปฏิเสธฟังผู้ที่คุณรักเลย
กระทั่งเมื่อทุกคนความคาดหวังดีเดินจากไปหมด ในวันนั้นไม่มีผู้ใดที่จะมาอบรมพร่ำสอนคุณ วันหน้าจะคืออะไรเมื่อคุณเหลือแค่ผู้ที่พูดจาเกื้อหนุนในทางที่ไม่ถูก ไม่เตือนสติฟุตบาทของคุณอาจจะแปรไปก็ได้
การที่มีคนคนหนึ่งมารอติเตียนหรือวุ่นวายกับชีวิตของพวกเรา บางครั้งอาจจะเป็นโชคดีของคุณที่ยังมีผู้ที่รักแล้วก็ห่วงใยกับคุณอยู่ เพราะเหตุว่าถ้าเกิดคุณยังไม่รู้ตัวเองว่าโชคดีมากแค่ไหน เมื่อถึงวันหนึ่งทุกคนเดินจากไปคุณอาจแปลงเป็นผู้ที่โชคร้ายที่สุดเนื่องจากว่าคุณเป็นผู้ที่ไม่รู้ตัวว่าโชคดีที่สุดมาก่อนหน้านั้น ดุจนิยามที่ได้ยินมาตั้งแต่ตีนเล็กเท่าฝาหอย อย่าพบไม้สวยเมื่อยามขวานบิ่น

Author: Gwendolyn Mckinney